 |
 |
 |

Cihangir Zemin Durumu

YU : YERLEŞİME UYGUN ALANLAR
Çukurcuma ve Gümüşsuyu tarafları

Bu bölgenin topoğrafik eğimi %30’dan az ve temeli kaya. Yani en sağlam zemine sahip. Yeni bir inşaat yapılırken bu bölgede tamamen ayrışmış toprak zemin özelliğindeki birimler ile yerel olarak gözlenen değişik kalınlıktaki eski dolguların tamamen sıyrılması ve yapı temellerinin homojen sertlikteki kaya ortamına oturtulması gerekiyor.

YÖ : YERLEŞİME ÖNEMLİ UYGUN ALANLAR
YÖ1 : Topoğrafik eğilimi %30 ile %50 arasındaki, temeli kaya olan alanlar.
Harita sınırları içinde yok

Bu alanlarda yapılacak inşaatlarda parsel bazında ayrıntılı zemin etütleri yapılması, ayrıca yapılaşma kriterlerinin belirlenmesi gerekiyor. Yapı temellerinin homojen sertlikte kaya ortamına oturtulması şart; eğim yönündeki bitişik nizam uygulamaları zemin yüklemelerini arttıracağından bu şekil yapılaşmadan kaçınmak gerekiyor. Bu alanlarda ideal olan, ordum hariç en fazla üç kata kadar, ayrık nizam binalar yapılması. Üç kattan yüksek olan mevcut yapıların zemin özellikleri ve yapı statikleri gerektiğinde takviye projeleriyle güçlendirilebilir.

YÖ : YERLEŞİME ÖNEMLİ UYGUN ALANLAR
YÖ2 : Eğimi %30 olup yamaç molozundan olan alanlar.
Cihangir’in büyük bir bölümü

Buraları kaya blok parçalı kum, kil ve şiltten oluşuyor. Bu malzeme temel derinliklerinde orta, yer yer zayıf – orta il orta – iyi zemin özelliğinde. Bu alanlarda parsel bazında zemin etütleri yapılmalı. Yapılaşma kriterleri belirlenmek kaydıyla, bodrum hariç üç kata kadar yapılaşma planlanmalı. Her türlü kazının istinatlarla desteklenmesi, yer altı ve yüzey sularının bodrumlara sızmasının önlenmesi şart. Özellikle bina temellerinin bir kısmının kaya, bir kısmının toprak üzerinde kalması durumunda, zemin iyileştirilmesi ve uygun temel sistemler (radye) kullanılarak farklı oturmalar önlenmeli. Ayrıca bu alanlarda bitişik nizam yapılaşma doğru değil.

AJE : AYRINTILI JEOTÜT GEREKTİREN ALANLAR
AJE1 Alüvyon alanları.
Cihangir’in altındaki kıyı şeridi

Buralar çakıl, kum ve kilden oluşan gevşek zeminler. Taşıma gücü düşük bu alanlarda hazırlanacak detaylı jeolojik-jeoteknik etütlerle ana kaya derinliği ve taşıma gücü yapılaşma kriterleri, olası maksimum yatay ivme, sıvılaşma riski ve oturma analizleri yapılarak, bunları önlemeye yönelik zemin iyileştirme yöntemleri belirlenmeli. Yapılaşma olan bu tür alanlarda mevcut yapıların zemin özellikleri ve yapı statikleri gözden geçirilerek gerektiğinde takviye projeleri yapılarak güçlendirilmeli.

AJE2 Kalınlığı fazla olan dolgu alanları.
Cihangir’deki bazı meyilli bölgeler

Bunlar kalınlıkları farklı suni dolgu alanları. Bu dolgu alanların kalınlıkları, dolgu birimlerinin altındaki zemin özellikleri, alınacak tedbirler, yapılacak ayrıntılı jeolojik-joteknik etütler sonrasında belirlenerek uygunluğuna karar verilmeli.

AJE3 topoğrafik eğimi %30’dan fazla yamaç molozu alanları.
Cihangir’deki bazı meyilli bölgeler.

Bu bölgelerdeki yerleşim koşulları ayrıntılı jeoteknik etütlerle belirlenmeli. Özellikle yüksek eğimli, kalınlığı fazla olan yamaç molozu zeminlerde yoğun yağışlarda, yüzey altı suyu eğim boyunca birimler içinde sızıntılar halinde olmakta. Eğimin arttığı yerlerde ve yanlış kazı ile aşırı yüklemelere bağlı olarak stabilite sorunları meydana gelebilir.

|

|
 |











|